- ሩթесвити щխ
- Шεтεցω ሔкр стуδоч извуլաдαп
- Уቲዡ λ оχоφዞктαք
- Οс егω ишևныζիտ
- Շиγ нεψеλ αзε φатаተ
- Օտоቬ ሐсруфиρ ሄዣኯθраժаж ጣաςοቂослዞ
- ፆощοራуч убኩգիц φεтрοሡик
- Υг թ
- Иյሶкту πևт
Opis. Cetix 100 mg/5 ml w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera substancję czynną o nazwie cefiksym. Należy on do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami, które stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie. Cetix stosowany jest w leczeniu np. zakażenia ucha środkowego, niepowikłanego zakażenia
Antybiotyki u dzieci mają takie same zastosowanie jak u dorosłych. Stosuje się je tylko przy zakażeniach bakteryjnych. Choroby bakteryjne u dzieci to angina, zapalenie ucha, zapalenie płucczy infekcje układu moczowego. Inne infekcje bakteryjne u dzieci występują rzadko. Antybiotyki u niemowląt podaje się głównie jako antybiotyki dożylne lub w postaci zawiesiny. Czasem jednak może pojawić się uczulenie na antybiotyk u dziecka, wtedy też należy zmienić go na inny. 1. Kiedy podać dziecku antybiotyk? Antybiotyki u dziecka powinny być podawane jedynie w infekcjach bakteryjnych, gdy dziecko choruje np. na anginę, zapalenie płuc, zapalenie ucha czy występuje zakażenie układu moczowego. Antybiotyki nie są skuteczne w zakażeniach wirusowych, dlatego też ich zastosowanie w większości przypadków grypy, przeziębienia czy innych infekcji górnych dróg oddechowych nie przyniesie żadnego skutku. Jeżeli u dziecka czy niemowlaka pojawia się gorączkaczy zaburzenia z przewodu pokarmowego, zamiast sięgać po antybiotyk, lepiej zastosować odpowiednio lek przeciwgorączkowy czy lek wpływający na perystaltykę przewodu pokarmowego lub np. węgiel leczniczy, który zwiąże wszystkie toksyny z organizmu. W przypadku, gdy gorączce towarzyszy kaszel lub ból ucha, najprawdopodobniej jest to już infekcja bakteryjna. Wtedy też można spróbować zastosować antybiotyk. Zobacz film: "#dziejesienazywo: Co wiesz o antybiotykach?" 2. Antybiotyki i probiotyki dla dzieci Antybiotyki u dziecka podawane są w różnej formie. Zależy to od wieku dziecka. Jeżeli antybiotyk stosowany będzie u dziecka powyżej 6. miesiąca życia, lekarz przepisze go w postaci doustnej. Tabletki z antybiotykiem dla dziecka ciężko podać maluchowi bez żadnych problemów, dlatego też lekarz zaleci i poinformuje, w jaki sposób sporządzić z nich zawiesinę doustną. Należy jednak pamiętać, aby bezpośrednio przed zastosowaniem takiego preparatu butelkę wstrząsnąć, gdyż antybiotyk opada na dno. Dla ciężko chorych niemowlaków poniżej 6. miesiąca najodpowiedniejszą formą podania leku będą dożylne antybiotyki. Nie zaleca się podawania domięśniowego, ze względu na ból podczas wstrzykiwania,poza tym działają one wolniej. Tak jak i człowiek dorosły, tak i dziecko przy kuracji antybiotykowej wymaga podawania probiotyków, to jest kultur bakterii, umożliwiających odbudowanie naturalnej flory bakteryjnej. Probiotyków nie podaje się łącznie z antybiotykiem, ponieważ wtedy lek także zadziała na szczepy bakterii probiotycznych, zabijając je. Preparaty probiotycznenależy podać przynajmniej z godzinnym odstępem po antybiotyku. Zaleca się podawanie ich także przez pewien czas, np. 2 tygodnie, po zakończeniu kuracji antybiotykowej. Dostępne są one w kapsułkach lub saszetkach, których zawartość rozpuszcza się w wodzie. Często zdarza się, że dziecko otrzymuje probiotyki już w mieszankach mlecznych. 3. Alergia na antybiotyk u dziecka Jeżeli za każdym razem, w wyniku podania preparatu z antybiotykiem dziecko wymiotuje, może to świadczyć o uczuleniu na dany lek. Wtedy też konieczna jest zmiana leku na inny. W przypadku, gdy torsje po podaniu leku są tylko jednorazowym epizodem, oznacza to, że w ich wystąpieniu należy szukać innej przyczyny. Wtedy należy podać lek ponownie. Gdy wymioty pojawiły się w czasie krótszym niż godzina od podania antybiotyku, należy zaaplikować całą dawkę leku, jeżeli mniejszym niż 3 godziny – pół dawki. Jeżeli epizod wymiotów pojawił się później niż po 3 godzinach od podania preparatu, należy przyjąć, że lek został już całkowicie wchłonięty i nie należy podawać dodatkowej dawki antybiotyku. Do innych objawów uczulenia na antybiotyk możemy zaliczyć pojawienie się wysypki na skórze dziecka, pokrzywki czy obrzęku, bezpośrednio po podaniu leku. W takich sytuacjach należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku, gdy nie jest podawany probiotyk, może pojawić się u dziecka biegunka. Kuracja antybiotykowa u dziecka powinna trwać także nie dłużej niż 7 dni, gdyż długotrwałe stosowane tych leków może wpływać niekorzystnie na funkcjonowanie wątroby i jelit. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Mgr Marta Bednarska Farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii. Leki na receptę. Ibum Forte w postaci zawiesiny doustnej to lek na ból, gorączkę i stan zapalny u dzieci powyżej 3. miesiąca życia. Zawiera ibuprofen w wysokiej dawce - 200 mg ibuprofenu w 5 ml zawiesiny. Dzięki temu możliwe jest podanie dziecku małej objętości preparatu. Jak przygotować antybiotyk w zawiesinie dla dziecka? utworzone przez | lut 23, 2015 | Bez kategorii, Blog, Pytania i odpowiedzi, strona-glownaNo i stało się…wyszliście z gabinetu lekarskiego z receptą na antybiotyk….potem udaliście się do apteki, aby ów lek wykupić…..dotarliście do domu…chcecie podać specyfik dziecku a tu w butelce szklanej lub plastikowej proszek! O co chodzi? Co zrobić? Jak podać dziecku?... “Cito” na recepcie utworzone przez Magdalena Stolarczyk | sty 15, 2015 | Blog, Pytania i odpowiedzi, strona-glowna, z życia aptekiO tym jak długo ważna jest recepta pisałam ogólnie jakiś czas temu W zanadrzu mam już nowy wpis o recepcie i o zawiłościach związanych z jej ważnością – za kilka dni będzie dostępny:). Natomiast dzisiaj chciałam krótko wyjaśnić co...Jak długo można stosować Nasivin Soft? utworzone przez Magdalena Stolarczyk | sty 8, 2015 | Bez kategorii, Blog, Pytania czytelników, Pytania i odpowiedzi, strona-glownaKrople/aerozole do nosa zawierające chlorowodorek oksymetazoliny (czyli np. Nasivin Soft) mogą być stosowane tylko przez kilka dni – najlepiej 3, chociaż producent podaje 5-7 dni jako maksymalny czas ich stosowania. Długotrwałe stosowanie tego typu leków może...Wycofany IBUFEN forte dla dzieci utworzone przez Magdalena Stolarczyk | gru 16, 2014 | Blog, Pytania i odpowiedzi, strona-glowna, z życia aptekiGłówny Inspektor Farmaceutyczny wycofuje IBUFEN dla dzieci Forte, zawiesinę doustną 200 mg/5 ml termin ważności nr serii 510414 Czy potrzebna jest panika? Seria tego leku została wycofana z obrotu, ponieważ występowały błędy w oznaczeniu na butelce (od 1...Jak obniżyc gorączkę u dziecka? utworzone przez Magdalena Stolarczyk | gru 10, 2014 | Blog, Gorączka u dzieci, Pytania i odpowiedzi, strona-glownaWe wczorajszym wpisie wyjaśniłam co to jest gorączka, jaka powinna być prawidłowa temperatura ciała dziecka, co to jest stan podgorączkowy, gorączka umiarkowana i wysoka. Dzisiaj napiszę co zrobić gdy u dziecka pojawia się gorączka? Większość osób zapewne odpowie –... Czy dziecku można podać aspirynę lub polopirynę? utworzone przez Magdalena Stolarczyk | gru 1, 2014 | Blog, Gorączka u dzieci, Pytania i odpowiedzi, strona-glownaKażdy rodzic prędzej czy później spotka się z gorączką u dziecka – co wtedy podać? Oczywiście odpowiedz jest prosta – preparat przeciwgorączkowy:) Dostępne w aptece preparaty przeciwgorączkowe (syropy, zawiesiny, czopki, granulaty, tabletki) przeznaczone dla dzieci...Niemowlęta i dzieci 300 – 400 mg/kg mc. na dobę w 4 - 6 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa u dzieci wynosi 12 g. Profilaktyczne stosowanie ampicyliny W profilaktyce okołoporodowej zakażeń S. agalactiae (jako alternatywa dla penicyliny) - pierwsza dawka 2 g iv. i następnie 1 g co 4 godziny do porodu.
46 odp. Strona 1 z 3 Odsłon wątku: 11574 Zarejestrowany: 10-01-2010 15:35. Posty: 7481 IP: Poziom: Maluch 9 grudnia 2012 12:05 | ID: 875113 moi kochani!! pomóżcie....macie jakieś sprawdzone sposoby jak podać owy antybiotyk dla niemowlaka????????????? próbujemy strzykawką ale ciężko idzie....jeśli nie udana się opanować sytuacji...to wylądujemy w szpitalu:( 1 alanml Poziom: Starszak Zarejestrowany: 27-10-2009 17:11. Posty: 30511 9 grudnia 2012 12:09 | ID: 875115 Guśka mój Kuba jest taki duży a absolutnie nie pije syropów o innych lekach nie wspomnę, u nas tylko zastrzyki wchodzą w grę. Kiedyś byłam u lekarza i dostałam tak ohydny lek, że sama bym tego nie wzieła. Inny lekarz, rozumiejąc dzieci przepisał coś innego, lepszego w smaku. O ile jest możliwość zamiennika. A jak nie to tylko zastrzyk. No ewentualnie w soku ale przy malutkich dzieciach nie wiem jak to wykonać. 2 Guśka Poziom: Maluch Zarejestrowany: 10-01-2010 15:35. Posty: 7481 9 grudnia 2012 12:51 | ID: 875120 alanml (2012-12-09 12:09:29) Guśka mój Kuba jest taki duży a absolutnie nie pije syropów o innych lekach nie wspomnę, u nas tylko zastrzyki wchodzą w grę. Kiedyś byłam u lekarza i dostałam tak ohydny lek, że sama bym tego nie wzieła. Inny lekarz, rozumiejąc dzieci przepisał coś innego, lepszego w smaku. O ile jest możliwość zamiennika. A jak nie to tylko zastrzyk. No ewentualnie w soku ale przy malutkich dzieciach nie wiem jak to wykonać. no ja właśnie pamiętałąm, że Kubuś nie lekowy jest:( i moja Mała chyba tęż...Natalia jest za mała na zastrzyki wiec albo jakoś jej uda mi się wcisnąć ten lek albo witaj szpitalu.... 3 Marietka Poziom: Maluch Zarejestrowany: 29-01-2012 21:55. Posty: 28005 9 grudnia 2012 13:35 | ID: 875128 jezuu ja tez mam problem z mała zawsze.. zwraca mi wszystko co w płynie jej daje.... 4 Paulqa Poziom: Starszak Zarejestrowany: 24-08-2011 15:04. Posty: 14675 9 grudnia 2012 13:57 | ID: 875131 Ja Filipowi dawalam na poczatku na sile musial wypic i juz... Potem juz bez przymusu pil w formie zabawy :) bez placzu krzyku itp 5 alanml Poziom: Starszak Zarejestrowany: 27-10-2009 17:11. Posty: 30511 9 grudnia 2012 14:41 | ID: 875143 Guska a w szpitalu myślisz,że wypije ten lek?tam pewnie w zastrzykach dadzą. 9 grudnia 2012 14:56 | ID: 875144 W szpitalu na pewno dostałaby antybiotyk drogą dożylną. Guśka czasem trzeba zacisnąć zęby i konsekwentnie podawać lek - nawet troszkę na siłę. Niestety. Innego sposobu niż strzykawką nie ma, bo antybiotyku nie wolno dodawać np. do mleka. 7 magdax78 Zarejestrowany: 28-04-2011 14:46. Posty: 1137 9 grudnia 2012 14:56 | ID: 875145 na tyl policzka, strzykawka no taka od nurofenu..moj synek te nic nie przyjmuje po dobroci ale ten sposob sie sprawdzil :) 8 Guśka Poziom: Maluch Zarejestrowany: 10-01-2010 15:35. Posty: 7481 9 grudnia 2012 17:05 | ID: 875171 magdax78 (2012-12-09 14:56:27)na tyl policzka, strzykawka no taka od nurofenu..moj synek te nic nie przyjmuje po dobroci ale ten sposob sie sprawdzil :) tak podaje...kolejna próba za godzinę.... 9 magdax78 Zarejestrowany: 28-04-2011 14:46. Posty: 1137 9 grudnia 2012 17:29 | ID: 875178 ale udalo sie czy nie? wstrzykuj po malych dawkach w to miejsce gdzie beda tyne ostatnie zeby...miejsce miedzy policzkiem a zebami. ja synka trezymalam pod swoim bokiem w pozycji pol siedzacej, trzeba uwazac tez zeby sie dziecko nie zachlysnelo bo wtedy moze byc duzy problem :( 10 magdax78 Zarejestrowany: 28-04-2011 14:46. Posty: 1137 9 grudnia 2012 17:30 | ID: 875179 acha...karmisz piersia? jesli nie to mozesz przemycic w smoczku... 11 Guśka Poziom: Maluch Zarejestrowany: 10-01-2010 15:35. Posty: 7481 9 grudnia 2012 17:41 | ID: 875180 magdax78 (2012-12-09 17:30:18)acha...karmisz piersia? jesli nie to mozesz przemycic w smoczku... karmię piersią....i moje dziecko nie chce butelki... strzykawką podałam jej już 3 dawki..ale ciezko idzie...o 18 następna porcja.... 12 kwadracik Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 16-01-2011 16:14. Posty: 11242 9 grudnia 2012 17:59 | ID: 875188 magdax78 (2012-12-09 17:29:12) ale udalo sie czy nie? wstrzykuj po malych dawkach w to miejsce gdzie beda tyne ostatnie zeby...miejsce miedzy policzkiem a zebami. ja synka trezymalam pod swoim bokiem w pozycji pol siedzacej, trzeba uwazac tez zeby sie dziecko nie zachlysnelo bo wtedy moze byc duzy problem :( Próbuj tak Guśka,innego sposobu nie tez był i jest bardzo oporny na był mały to było nawet prościej podać mu "na siłę".Teraz jak chorował to tragedia była,bo takie rozwiązanie nie bardzo wchodziło w drastyczne to rozwiązanie,ale to dla dobra malutkiej.. 9 grudnia 2012 18:20 | ID: 875192 Marietka (2012-12-09 13:35:09) jezuu ja tez mam problem z mała zawsze.. zwraca mi wszystko co w płynie jej daje.... Nasza tak samo ma 14 aga_8666 Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 15-02-2011 19:08. Posty: 5072 9 grudnia 2012 20:15 | ID: 875205 Mam ten sam problem, antybiotyku w zawiesinie za nic nie chce wypijać, biorę się na sposób że małymi partiami daje mu i pomaga. Kiedyś dałam mu antybiotyku do mleka- oczywiscie nie wypił, ale się nie zdziwiłam bo bym sama go nie wypiła- ochyda. Guśka dasz radę:-) 15 Marietka Poziom: Maluch Zarejestrowany: 29-01-2012 21:55. Posty: 28005 9 grudnia 2012 20:20 | ID: 875210 aguska798 (2012-12-09 18:20:31) Marietka (2012-12-09 13:35:09) jezuu ja tez mam problem z mała zawsze.. zwraca mi wszystko co w płynie jej daje.... Nasza tak samo ma kiedys Eurespal mielismy to mi zwymiotowała na cale łóżko..... 16 Sonia Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 06-01-2010 16:15. Posty: 112846 9 grudnia 2012 20:45 | ID: 875229 Jak każde dziecko chyba tak i moje miały ten problem... Jak któryś chłopak (nie pamietam już czy Mati czy patryk) byli mali i mieli zawiesinę, lekarz kazał przy podaniu zatknąć maleństwu nosek... Jak otworzył bużkę żeby powierza złapać to na bok , na policxzek strzykawką podawałam. czasem trzeba troszkę mocniej przytrzymać dziecko, ale warto... Lepiej podać troszke na siłę, niź męczyć się z zastrzykami czy szpitalem. 17 monaaa71 Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 28-01-2009 08:46. Posty: 28735 10 grudnia 2012 06:04 | ID: 875272 oj Zinnat jest okropny... Marcel za każdym razem wymiotował,nawet jako starszy niż niemowlak. spróbuj rozrzedzić może z wodą. strzykawką też podawałam,ale łatwo o zakrztuszenie. 18 HauseMenager Zarejestrowany: 22-11-2012 12:17. Posty: 189 10 grudnia 2012 08:03 | ID: 875274 Może zadzwoń po położną,która miała u Ciebie paronaż ,byćmoże ona Wam pomoże. 10 grudnia 2012 10:41 | ID: 875337 kwadracik (2012-12-09 17:59:41) magdax78 (2012-12-09 17:29:12) ale udalo sie czy nie? wstrzykuj po malych dawkach w to miejsce gdzie beda tyne ostatnie zeby...miejsce miedzy policzkiem a zebami. ja synka trezymalam pod swoim bokiem w pozycji pol siedzacej, trzeba uwazac tez zeby sie dziecko nie zachlysnelo bo wtedy moze byc duzy problem :( Próbuj tak Guśka,innego sposobu nie tez był i jest bardzo oporny na był mały to było nawet prościej podać mu "na siłę".Teraz jak chorował to tragedia była,bo takie rozwiązanie nie bardzo wchodziło w drastyczne to rozwiązanie,ale to dla dobra malutkiej.. My robimy tak samo, Mała nie chcę ale jesteśmy twardzi. Ostatnio jak była chora to mówiliśmy że dajemy jej jogurcik to czasem obyło się bez płaczu i plucia, ale nie zawsze, no ale ona jest starsza od Natalki. Troszkę na siłę ale to dla jej zdrówka. Także żaciskaj zęby i bądź dzielna. 20 magdax78 Zarejestrowany: 28-04-2011 14:46. Posty: 1137 10 grudnia 2012 12:15 | ID: 875373 Guśka (2012-12-09 17:41:01) magdax78 (2012-12-09 17:30:18)acha...karmisz piersia? jesli nie to mozesz przemycic w smoczku... karmię piersią....i moje dziecko nie chce butelki... strzykawką podałam jej już 3 dawki..ale ciezko idzie...o 18 następna porcja.... sa tez antybiotyki o przedluzonym czasie dzialania, ktore podaje sie raz na dobre...zastrzyki to nie zawsze ostatecznosc ale tez i nie tragedia.
Re: antybiotyk w zawiesinie w znosnym smaku dla 3 Ceclor. Najlepszy smak, bananowy, bez charakterystycznego gorzkiego i chemicznego posmaku, którym charakteryzują się pozostałe antybiotyki w zawiesinie. Dodatkowy plus jest taki, że podaje się go raz na dobę. Niestety nie wiem czy przy anginie się go podaje. Mój syn, który nie toleruje
Każde dziecko raz na jakiś czas musi przejść mniejszą bądź większą infekcję. Takie są odwieczne prawa natury. Przyjmowanie leków do przyjemności nie należy i możecie być pewni Mamo i Tato, że Wasze dziecko wyrazi tę niechęć głośno i wyraźnie. Jak zatem podać lek protestującemu dziecku? Z pomysłowymi i równocześnie fachowymi poradami spieszy pięć Mam Farmaceutek - Asia, Ewa, Karolina i my - Justyna i Kasia :)Nie ma jednej złotej metody, która zadziała zawsze i na każde dziecko. Przede wszystkim musimy pamiętać, że to co dobre dla kilkulatka, nie ma prawa zadziałać w przypadku niemowlęcia. To tylko i aż 5 ml, czyli jak podać dziecku lek doustnie?Asia: Najtrudniej jest z syropem lub antybiotykiem w zawiesinie, bo trzeba podać stosunkowo dużą objętość płynu. Niemowlę musimy wziąć na kolana i przytrzymując w pozycji półleżącej, bądź siedzącej (pozycja leżąca grozi zachłyśnięciem), podawać lek porcjami strzykawką na ścianę policzka, co zmniejsza ryzyko wypchnięcia językiem. Niemowlę w takich sytuacjach potrafi pokazać nadludzką siłę, próbując wyrwać się z matczynych objęć. Wówczas wskazana jest pomoc drugiej osoby. Dużo łatwiej jest z kroplami, z witaminą D, np. Vigantol, Devikap, Juvit Baby D3, probiotykiem, np. BioGaia, Dicoflor Baby czy kropelkami na kolkę niemowlęcą, np. Delicol, Espumisan. Wystarczy jedna bądź kilka kropelek, które możemy “przemycić” na smoczku, gryzaku lub bezpośrednio do buźki maluszka. Justyna: Kilkuletniemu dziecku możemy spróbować wytłumaczyć, jak zadziała syrop przeciwgorączkowy, np. Nurofen dla dzieci Forte, Ibum Forte, Apap dla dzieci Forte czy antybiotyk, np. Zinnat, Klacid, Augmentin ES i jakie będą konsekwencje odmowy wypicia że my również bierzemy leki, gdy coś nam dolega. To sprawdza się w przypadku mojej prawie pięcioletniej córki. Gdy była młodsza, razem z nią lek zażywała połowa zabawek, a ona sama była lekarzem. Działało również podanie wody do popijania z drugiej strzykawki. Ewa: Sprawdzonym sposobem jest u nas mieszanie niesmacznego antybiotyku np. z sokiem malinowym, ale najpierw należy zawsze sprawdzić w ulotce, czy dopuszczalna jest taka możliwość. Zdarzało się również, że prosiliśmy lekarza, aby wypisał inny - smaczniejszy Kiedy moja córka nie chce przyjąć syropu, staramy się jej wytłumaczyć, jakie mogą być tego konsekwencje, np. będzie się źle czuła, w związku z czym nie pójdzie do przedszkola, nie spotka się z koleżankami, czy nie będzie mogła uczestniczyć w swoich ulubionych zajęciach. Taka praktyka sprawdza się jednak w przypadku starszych dzieci, które są już w stanie zrozumieć, że będą musiały zostać w domu. U nas od jakiegoś czasu to działa i mobilizuje dziecko do szybkiego zażycia wspomniała już o możliwości poproszenia lekarza o wypisanie smaczniejszego leku na receptę. Jeśli natomiast chodzi o preparaty bez recepty, to sytuacja wygląda podobnie - na rynku mamy ich tak szeroki wybór, że jesteśmy w stanie w obrębie tej samej substancji czynnej i dawki wybrać smaczniejszy zamiennik, który dziecku po prostu podpasuje, np. Ibum Forte o smaku malinowym, Ibum Forte o smaku truskawkowym, Ibum Forte o smaku bananowym,paracetamol, np. Paracetamol Hasco o smaku truskawkowym, Paracetamol Hasco o smaku pomarańczowym,wapń, np. Sanosvit Calcium o smaku bananowym, Calcium Hasco bezsmakowe, Calcium Hasco o smaku truskawkowym, Calcium Hasco o smaku malinowym, Calcium Hasco o smaku coli, Calcium o smaku ananasowym,probiotyki, np. Acidolac Junior o smaku białej czekolady, Acidolac Junior o smaku pomarańczowym, Acidolac Junior o smaku truskawkowym,elektrolity, np. Acidolit bezsmakowy, Acidolit malinowy, Acidolit jabłkowy, Orsalit smak neutralny, Orsalit o smaku malinowym, Orsalit o smaku bananowym, Orsalit Nutris o smaku malinowo-jagodowym, Elektrolity smak pomarańczowy, Elektrolity smak truskawkowy, Jonolit smak tutti frutti,tran, np. Mollers tran norweski o aromacie jabłkowym, Mollers tran norweski o aromacie naturalnym, Mollers tran norweski o aromacie owocowym, Mollers tran norweski o aromacie cytrynowym, Mollers Omega-3 rybki smak malinowy, Mollers Omega-3 rybki smak owocowy, Mollers Omega-3 rybki smak pomarańczowo-malinowy, Domowa Apteczka Tran z rekina o smaku malinowym, Domowa Apteczka Tran z rekina o smaku preparat dla dziecka możemy podpytać farmaceutę, który smak jest najlepiej tolerowany przez większość maluchów. “Trzeba być twardym”, czyli jak zaaplikować dziecku krople i maści do oczu?Ewa: Najgorzej wspominam podawanie przedszkolakowi kropli do oczu. Podanie w sposób higieniczny, bezpieczny i trafiony kropli do worka spojówkowego, pozostanie moim najgłośniejszym wspomnieniem z domowej opieki medycznej. Jeżeli to możliwe, poprośmy lekarza o zapisanie kropli, które stosuje się jak najkrócej, np. Azyter. Rychły koniec leczenia mobilizował mojego syna do współpracy. Justyna: Potwierdzam. Przerabiałam już wszystkie postaci leków na moich dzieciach i krople do oczu przysporzyły mi najwięcej kłopotów. Czy są jakieś sprawdzone sposoby na zakroplenie oczka walczącemu niemowlęciu? Owszem. Dziecko zawiń dość ciasno w kocyk, aby nie miało możliwości wierzgania rączkami i nóżkami, poproś drugą osobę o delikatne, lecz stanowcze trzymanie główki w jednej pozycji i czyń swoją powinność. Odchyl dolna powiekę, i nie dotykając zakraplaczem do powierzchni oka, wyciśnij jedną kroplę leku. Wiem, Twoje serce krwawi… ale lepiej podać krople w ten sposób, niż dopuścić do bardzo niebezpiecznych powikłań. Asia: W przypadku starszych dzieci spróbujmy oswoić je z sytuacją przez wcześniejsze zakraplanie “na sucho” oka sobie lub siostrze, czy bratu. U nas to zawsze działało. Z maścią, np. Neomycinum, Dexamytrex jest dużo łatwiej - można delikatnie posmarować brzeg powieki śpiącego dziecka, używając do tego jałowych kompresów. “Wdech i wydech”, czyli jak poddać dziecko nebulizacji?Justyna: Nebulizacja jest dla dziecka trudna do zaakceptowania z dwóch głównych przyczyn: po pierwsze nebulizatory są dość głośne, po drugie nebulizacja stwarza konieczność dłuższego siedzenia w jednym miejscu, co dla kilkulatka jest prawdziwym wyzwaniem. Karolina: Mojego synka ciężko jest poddać nebulizacji bez asysty kreskówki, która znacznie wydłuża czas spokojnego wdychania leku. Asia: Można dodatkowo wykorzystać słuchawki, które wytłumią odgłosy urządzenia i pozwolą dziecku skupić się na bajce. Kluczowe jest dobre dopasowanie maseczki do twarzy dziecka, aby cała zalecana dawka leku trafiła do dróg oddechowych. Zawsze wypłuczmy buźkę dziecka wodą po skończonej nebulizacji, aby resztki leku nie utrzymywały się na błonach śluzowych, co w przypadku sterydów jak budezonid, np. Pulmicort, Nebbud, może prowadzić nawet do rozwoju grzybicy jamy ustnej. Pamiętajmy o dokładnym umyciu maseczki, ustnika i pojemnika na lek po każdym użyciu oraz ich przygotowaniu przed kolejną nebulizacją zgodnie z rekomendacją Spróbujmy zaangażować dziecko w proces wykonania inhalacji oferując mu wykonanie prostych czynności, np. wytłumaczmy mu, w jaki sposób zakłada się maseczkę i poprośmy, aby zrobiło to samodzielnie. Pokażmy, jacy jesteśmy dumni, że samodzielnie sobie poradziło - jeśli pójdzie coś nie tak, możemy przecież to skończonej inhalacji zaprośmy dziecko do wspólnego mycia maseczki, ustnika i pojemnika na lek - wlejcie wodę do miseczki i myjcie razem. W sytuacjach, gdy nie ma ryzyka, że nebulizacja przebiega w sposób nieprawidłowy, zamieńcie obowiązek w dobrą zabawę. W ten sposób dziecko czuje się potrzebne, jest zadowolone, że mogło pomóc rodzicom i następnym razem chętniej godzi się na zabieg. W aptekach znajdziemy także inhalatory dla dzieci, które kształtem przypominają zwierzątka, np. Sanity AP 2116 Inhalator Baby (zajączek), Intec Pingwin, Microlife NEB 400 (miś), Sanity AP 2516 (piłka) czy mają atrakcyjne kolory, np. Novama Familino by Flaem. Nebulizacja wcale nie musi być nudna ;) “Tylko spokój nas uratuje”, czyli jak przygotować dziecko do zastrzyku?Justyna: Wszyscy znamy te dantejskie sceny rozgrywające się w przychodniach, choćby podczas wizyt szczepiennych. Niemowlę można zagadać i próbować odwrócić jego uwagę grzechocząc kolorową zabawką. Na mojego synka jeszcze to działa. Gorzej jest ze starszym dzieckiem, które jest w pełni świadome celu wizyty w przychodni. Asia: Dobra wiadomość jest taka, że zastrzyk wcale nie musi boleć. Przy okazji konieczności wkłucia wenflonu mojej córce, odkryłam skuteczność plastrów miejscowo znieczulających, np. Emla. Można je kupić w aptece bez recepty i naprawdę warto. Stres oczywiście pozostaje, jednak jesteśmy w stanie ochronić nasze dziecko przed bólem. Po wszystkim zafundujmy maluchowi jakąś pyszną nagrodę, dzięki temu kolejna taka sytuacja nie będzie kojarzyć się wyłącznie źle. O czym powinniśmy pamiętać podając lek dziecku?Nie wprowadzajmy niepotrzebnego napięcia. Dziecko doskonale wyczuwa nasze emocje. Jeśli mamy złe nastawienie i z góry zakładamy, że na pewno dziecko odmówi współpracy, bo przecież wiadomo, że lek jest ble... to właśnie tak fachowe porady serdecznie dziękujemy farmaceutkom: mgr farm. Joannie Gutfrańskiej, mgr farm. Ewie Leszczyńskiej oraz mgr farm. Karolinie wszelkich starań, aby nasz artykuł jak najlepiej oddawał dostępne informacje, ale nie można go traktować jako konsultacji farmaceutycznej. Przed zażyciem leku należy przeczytać ulotkę, a w przypadku pytań skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszystkie podane w artykule nazwy produktów są przykładowe i nie stanowią żadnej formy reklamy. Wszystkie prawa autorskie do artykułu są zastrzeżone przez GdziePoLek sp. z
W rezultacie bakterie zaczynają się namnażać bezpośrednio w uchu środkowym, w ciepłej i odżywczej pożywce. Zapalenie ucha również w 100% przypadków wymaga leczenia antybiotykami. Ponadto mogą to być krople o składzie antybakteryjnym i tabletki, a nawet zastrzyki (w szczególnie ciężkich przypadkach). Odmiedniczkowe zapalenie nerek.
_Tucha_ napisał(a):Wydaje mi się, że lekarka zaleciła zastrzyki żeby mieć pewność że przyjmie całą kuracje bez problemów Niekoniecznie, czytalam ostatnio cos takiego: Podawanie antybiotyków dzieciom w pierwszych 6 miesiącach życia, zwiększa ryzyko rozwinięcia się u nich w ciągu następnych 7 lat astmy oraz alergii na zwierzęta, ambrozję i roztocza. Jednak obecność w domu przynajmniej dwóch zwierząt (kota, psa) zmniejsza podatność dzieci na te alergeny. Specjaliści nie twierdzą, że dzieci nie powinny przyjmować antybiotyków, ale podkreślają, że lekarze muszą być ostrożniejsi w przepisywaniu ich tak małym dzieciom. W przeszłości wiele antybiotyków było przepisywanych niepotrzebnie, np. w przypadku infekcji wirusowych jak przeziębienie czy grypa, kiedy i tak nie odnosiły efektu. Według ekspertów antybiotyki uszkadzają układ pokarmowy, jednocześnie opóźniając rozwój dziecięcego układu odpornościowego. W trakcie badań obserwowano 448 dzieci od narodzin do 7 roku życia. Okazało się, że 49% dzieci przyjmowało antybiotyki w ciągu ich pierwszych 6 miesięcy życia, najczęściej była to penicylina. Odpowiedz A ha chciała bym zapytać czy zeby maluszek przyja zastrzyki musi iść do szpitala ?? Odpowiedz Nie jestem lekarką ale zgadzam się że stres jest ogromy, nam lekarka nwet nie proponowała innej formy niż domięśniowo bo rzekomo żołądek tak małego dziecka nie wytrzymałby doustnych leków? Jednak gdybym wiedziała jaką meką będą dla niego te zastrzyki (a nie wiedziałam bo sama nigdy nie byłam tak kłuta a matka jestem po raz pierwszy) nigdy nie zafundowałabym dziecku takiej traumy! najpierw jeździliśmy z nim do przychodni - przez to naprawdę znienawidził fotelik samochodowy i jazde autem chociaż ją lubił - dostawał ataku płaczu przy wkładaniu do auta, potem ostatnie zastrzyki dostał już w domu - już 2 godziny przed godziną zero robił się b. niespokojny i "skarżył się" gadając smutno do siebie. Jeśli macie wybór to nie bierzcie zastrzyków chyba że nie ma wyjścia. Niby dziecko zapomina, ale po co mu taki stres? Ja widziałam jak on to przeżywa. Oby nigdy więcej już nie musiał. Odpowiedz mój synek miał podawany antybiotyk mając ponad 2 miesiące, niestety innej alternatywy nie miał bo by się chłopina jeszcze udusił -antybiotyk był bezwzględnie konieczny co do rodzaju aplikacji to my wybraliśmy doustny ,lekarka sama zam go zaleciła bo po pierwsze był tak samo skuteczny jak ten w zastrzyku a po drugie te zastrzyki są podobno dla dzieci bardzo,bardzo bolesne zasugerowała nam nawet,że jeśli nie uda się doustnie to lepsze , mniej bolesne i stresujące dla dziecka będzie podanie mu antybiotyku przez wenflon w szpitalu niż domięśniowo (u nas większy problem był z inhalowaniem dziecka bo na szpital wstępnie się nie zgodziliśmy i musieliśmy inhalować dziecko sami w domu) Odpowiedz Co lekarz, to inna opinia. Piotruś też przyjmował antybiotyk (ale był mniejszy - 2 tygodnie) i tak, jak napisała _Tucha_ - pediatra twierdziła, że może uda się podac lek doustnie. Jednak z obawy przed nieprzyjeciem/ niepełnym przyjęciem leku koniec końców miał podany dożylnie (w szpitalu, przez wenflon - a szpital to chyba jeszcze gorsza alternatywa niż zastrzyki :( ). Odpowiedz Moja mała miała miesiąc jak po raz pierwszy miała przepisany antybiotyk (pewnie było to zbędne, ale byliśmy w innym mieście i badała ją lekarka z pogotowia i przepisała od razu antybiotyk) - był w zawiesinie i podawałam strzykawką. Drugi raz po miesiącu znowu dostała antybiotyk i też w zawiesinie. Lekarka mówiła tylko, że jeśli będzie mocno ulewała czy wymiotowała to trzeba się natychmiast zgłosić i zacząć podawać w zastrzykach - bo nie wiadomo ile tego antybiotyku przyjmie w końcu. Na szczęście udało się bez zastrzyków. Wydaje mi się, że lekarka zaleciła zastrzyki żeby mieć pewność że przyjmie całą kuracje bez problemów a nie dlatego, że nie ma antybiotyku dla takiego maluszka... zapytaj lekarki. I oby już nie był potrzebny :) Odpowiedz
Aktualnie z uwagi na brak dostaw penicylin - substancji z grupy antybiotyków beta-laktamowych, z Polskich aptek znikają m.in. leki na bazie fenoksymetylopenicyliny oraz amoksycyliny. Brakuje też Unasynu, jedynego na polskim rynku leku zawierającego sultamicylinę. Serwis GdziePoLek podaje, kiedy brakujące produkty mogą pojawić się w
Opis Lek Augmentin 400 mg + 57 mg)/5 ml, jest antybiotykiem działającym bakteriobójczo na bakterie wywołujące zakażenia. Augmentin zawiera dwa różne leki: amoksycylinę i kwas klawulanowy. Amoksycylina należy do grupy leków zwanych “penicylinami”, których działanie niekiedy może być zahamowane (unieczynnienie). Drugi działający składnik (kwas klawulanowy) przeciwdziała temu unieczynnieniu. Wskazania Augmentin jest stosowany u niemowląt i dzieci w leczeniu następujących zakażeń: zakażenia ucha środkowego i zatok przynosowych zakażenia dróg oddechowych zakażenia dróg moczowych zakażenia skóry i tkanek miękkich w tym zakażenia stomatologiczne zakażenia kości i stawów. Substancja czynna: Acidum clavulanicum, Amoxicillinum Skład Substancja czynna Substancjami czynnymi są amoksycylina i kwas klawulanowy. Każdy ml sporzadzonej zawiesiny doustnej zawiera 80 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej i 11,4 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu. Pozostałe składniki krospowidon, krzemu dwutlenek, karmeloza sodowa, guma ksantan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, sodu benzoesan, aspartam (E951), aromat truskawkowy (zawierający maltodekstrynę). Dawkowanie Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Dorośli i dzieci o masie ciała 40 kg i więcej Ta zawiesina nie jest zwykle zalecana do stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała równej lub większej niż 40 kg. Należy zwrócić się po poradę do lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg Wszystkie dawki są ustalane w zależności od masy ciała dziecka w kilogramach. Lekarz prowadzący zaleci dawkę leku Augmentin, jaką należy podać dziecku. Opakowanie leku może być dostarczane z plastikową łyżką miarową lub plastikową miarką lub strzykawką dozującą. Należy ich użyć, aby podać dziecku właściwą dawkę. Zalecana dawka – od (25 mg + 3,6 mg) do (45 mg + 6,4 mg) na każdy kilogram masy ciała na dobę, podawane w dwóch podzielonych dawkach. Większa dawka – do (70 mg + 10 mg) na każdy kilogram masy ciała na dobę, podawane w dwóch podzielonych dawkach. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby Jeśli leczone dziecko ma chore nerki, dawka leku może być zmieniona. Lekarz prowadzący może dobrać inną dawkę leku Augmentin lub inny lek. Jeśli leczone dziecko ma chorą wątrobę, częściej może mieć wykonywane badania krwi w celu sprawdzenia jak funkcjonuje wątroba. Jak podawać lek Augmentin Przed podaniem każdej dawki należy zawsze dobrze wstrząsnąć butelką. Lek należy podawać z posiłkiem. Należy zachować równe, co najmniej 4-godzinne, odstępy pomiędzy dawkami podawanymi w ciągu doby. Nie należy podawać 2 dawek w ciągu 1 godziny. Nie należy podawać dziecku leku Augmentin dłużej niż przez 2 tygodnie. Jeśli dziecko nadal nie czuje się dobrze, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Przeciwwskazania Kiedy nie podawać dziecku leku Augmentin Jeśli pacjent ma uczulenie na amoksycylinę, kwas klawulanowy, penicylinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono ciężkie reakcje uczuleniowe na jakikolwiek inny antybiotyk. Mogą one obejmować wysypkę skórną lub obrzęk twarzy lub gardła. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły zaburzenia czynności wątroby lub żółtaczka (zażółcenie skóry) związane ze stosowaniem antybiotyku. Zawartość: Lek Augmentin (400 mg + 57 mg)/5 ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej jest białawym proszkiem dostępnym w butelce z bezbarwnego szkła zamykanej aluminiową zakrętką, z pierścieniem gwarancyjnym (ROPP), wewnątrz pokrytą lakierem z wkładką z polichlorku winylu (PVC) lub poliolefiny. Po dodaniu wody butelka zawiera 70 ml białawej mieszaniny zwanej zawiesiną. Sposób przechowywania: poniżej 25°C Producent / Podmiot odpowiedzialny: GLAXOSMITHKLINE Pozwolenie: MZ 4193 Ważne przed zastosowaniem Ostrzeżenia Przed rozpoczęciem podawania dziecku leku Augmentin należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli: choruje ono na mononukleozę zakaźną jest leczone w związku z chorobą wątroby lub nerek nieregularnie oddaje mocz. W razie wątpliwości czy powyższe okoliczności dotyczą leczonego dziecka, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą przed rozpoczęciem podawania leku Augmentin. W niektórych przypadkach lekarz może badać, jaki rodzaj bakterii wywołał u pacjenta zakażenie. W zależności od wyników, dziecko może otrzymać Augmentin w innej dawce lub inny lek. Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę Stosowanie leku Augmentin może pogorszyć przebieg niektórych chorób lub spowodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, drgawki i zapalenie jelita grubego. Należy zwracać uwagę, czy w czasie stosowania leku Augmentin u leczonego dziecka nie występują określone objawy, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia wszelkich problemów. Badania krwi i moczu Jeśli dziecko ma mieć wykonywane badania krwi (takie jak badanie krwinek czerwonych lub badania czynności wątroby) lub badania moczu (na glukozę), należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, że przyjmuje ono lek Augmentin. Augmentin może bowiem wpływać na wyniki tego typu badań. Lek Augmentin zawiera aspartam i maltodekstrynę Lek Augmentin, (400 mg + 57 mg)/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera aspartam (E951), który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla dzieci urodzonych ze schorzeniem zwanym ‘fenyloketonuria’. Augmentin zawiera maltodekstrynę (glukozę). Jeżeli u leczonego dziecka stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Ciąża i laktacja Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza prowadzącego lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów Augmentin może powodować działania niepożądane i wywoływać objawy zaburzające zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że czuje się dobrze. Przedawkowanie Jeżeli podano dziecku większą dawkę leku Augmentin niż zalecana, mogą wystąpić takie objawy, jak podrażnienie żołądka i jelit (nudności, wymioty lub biegunka) lub drgawki. Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym tak szybko jak to tylko możliwe. Należy mieć ze sobą tekturowe opakowanie po leku, aby je pokazać lekarzowi. Interakcje z innymi lekami Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie o wszystkich lekach podawanych dziecku obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które ma przyjmować. Jeśli jednocześnie z lekiem Augmentin dziecko otrzymuje allopurynol (stosowany w dnie moczanowej), bardziej prawdopodobne może być wystąpienie u niego skórnych reakcji alergicznych. Jeśli dziecko otrzymuje probenecyd (stosowany w dnie moczanowej) lekarz prowadzący może zdecydować o modyfikacji dawki leku Augmentin. Jeśli równocześnie z lekiem Augmentin podawane są leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak warfaryna), może być konieczne wykonanie dodatkowych badań krwi. Augmentin może wpływać na działanie metotreksatu (lek stosowany w leczeniu nowotworów lub chorób reumatycznych). Augmentin może wpływać na działanie mykofenolanu mofetylu (lek stosowany w zapobieganiu odrzucania przeszczepów). Działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej wymieniono działania niepożądane tego leku, jakie mogą wystąpić. Dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę Reakcje uczuleniowe: wysypka skórna zapalenie naczyń krwionośnych, które może być widoczne jako czerwone lub fioletowe wypukłe punkty na skórze, ale może dotyczyć innych narządów gorączka, ból stawów, obrzęk gruczołów na szyi, pod pachą lub w pachwinie obrzęk, czasami obejmujący twarz lub gardło (obrzęk naczynioruchowy), powodujący trudności w oddychaniu omdlenie. Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Należy przerwać stosowanie leku Augmentin. Zapalenie jelita grubego Zapalenie jelita grubego, wywołujące wodnistą biegunkę, zazwyczaj z domieszką krwi i śluzu, bólem brzucha i (lub) gorączką. Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Bardzo częste działania niepożądane Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów biegunka (u dorosłych). Częste działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów pleśniawki (kandydoza – zakażenia drożdżakowe pochwy, jamy ustnej lub fałdów skóry) nudności, szczególnie podczas stosowania dużych dawek jeśli wystąpią, należy przyjmować lek Augmentin z posiłkiem wymioty biegunka (u dzieci). Niezbyt częste działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów wysypka na skórze, świąd wypukła, swędząca wysypka (pokrzywka) niestrawność zawroty głowy ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi: zwiększenie aktywności niektórych substancji (enzymów) wytwarzanych w wątrobie. Rzadkie działania niepożądane Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów wysypka na skórze, mogąca przebiegać z pęcherzykami i wyglądać jak małe tarcze (ciemna plamka w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi – rumień wielopostaciowy) jeśli zauważy się u pacjenta którykolwiek z tych objawów, należy pilnie skontaktować się z lekarzem. Rzadkie działania niepożądane mogące pojawić się w wynikach badań krwi: mała liczba komórek biorących udział w krzepnięciu krwi mała liczba białych komórek krwi. Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Reakcje uczuleniowe (patrz wyżej) Zapalenie jelita grubego (patrz wyżej) Zapalenie błon ochronnych otaczających mózg (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) Ciężkie reakcje skórne: rozsiana wysypka na skórze, w obrębie której mogą wystąpić pęcherzyki i złuszczanie skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać wywołująca rozległe złuszczanie skóry (ponad 30% powierzchni ciała - martwica toksyczno-rozpływna naskórka) rozsiana czerwona wysypka na skórze, w obrębie której mogą wystąpić małe wypełnione ropą pęcherzyki (pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry) czerwona łuskowata wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami (ostra uogólniona osutka krostkowa) objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększeniem liczby krwinek białych (eozynofilia) oraz zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych); polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS). Jeśli u leczonego dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zapalenie wątroby. Żółtaczka, powodowana przez zwiększenie stężenia bilirubiny (substancja wytwarzana w wątrobie) we krwi, co może spowodować żółte zabarwienie skóry i białek oczu. Zapalenie kanalików nerkowych. Przedłużenie czasu krzepnięcia krwi. Pobudzenie ruchowe. Drgawki (u osób otrzymujących duże dawki leku Augmentin lub z chorobami nerek). Czarny język, który wygląda jak włochaty. Przebarwienie zębów (u dzieci), które zazwyczaj może być usunięte przez szczotkowanie. Działania niepożądane mogące pojawić się w wynikach badań krwi lub moczu: znacznego stopnia zmniejszenie liczby białych komórek krwi mała liczba czerwonych komórek krwi (niedokrwistość hemolityczna) kryształy w moczu. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.Specjaliści przepisujący leki w ramach podstawowej opieki zdrowotnej nie muszą przeznaczać więcej czasu na konsultacje obejmujące zaoferowanie alternatyw dla przepisania antybiotyku. Badania wskazują, że można to osiągnąć przy tym samym średnim czasie konsultacji, z jednoczesnym zachowaniem wysokiego stopnia zadowolenia pacjenta. Dziś postanowiłam napisać kilka słów o stosowaniu antybiotyków u dzieci, bo zauważam niestety niepokojącą tendencję u lekarzy. Myślę, że niejednokrotnie antybiotyki przepisywane są naszym milusińskim trochę "na wyrost", gdy tymczasem zdecydowana większość infekcji to infekcje o etiologii wirusowej, a wtedy stosowanie antybiotyku jest bezzasadne. Jednak kiedy antybiotyk jest już niezbędny, wówczas często okazuje się, że nie jest to wcale takie proste. A dlaczego? Niestety wiele antybiotyków ma gorzki smak, no i do tego jeszcze postać zawiesiny, co często wywołuje u malucha odruch wymiotny. Stąd powstała taka moja mała poniższa klasyfikacja - opracowana po doświadczeniach z moim Synkiem ;) Zdecydowanie najlepsze w smaku są antybiotyki tzw. pierwszego rzutu, czyli np. Augmentin ES, Amotaks itp. One nie mają takiej goryczy i z reguły dzieci wypijają je bez problemu. Mają natomiast charakterystyczny zapach penicylin, ale on nie stanowi z reguły dużego problemu. Natomiast często zapisywany u dzieci Zinnat w zawiesinie, jest moim zdaniem okropny w smaku i ciężko go zaserwować choremu maluchowi. Często konieczne jest uciekanie się do rożnych sposobów, tj. podanie wcześniej kostki czekolady, aby gorycz była mniej wyczuwalna, albo zmieszanie z sokiem, danonkiem itp. Te sposoby odnoszą raz lepszy, raz gorszy skutek, a wiadomo, że przy antybiotykach ważne jest, aby cała dawka została przyjęta. Klacid czy Sumamed też niestety nie smakują pysznie. I dopóki producenci leków tu coś nie wymyślą, trzeba się będzie czasami trochę pomęczyć ;) Wiadomo - o wyborze antybiotyku decyduje lekarz, natomiast mogę doradzić tutaj jedną rzecz. Proście lekarza, aby wypisywał Wam np Klacid, Sumamed czy Zinnat w większym stężeniu. Np zamiast Klacidu o stężeniu 125mg/5ml, niech zapisze w stężeniu 250mg/5ml. Wtedy podawana ilość zmniejsza się o połowę, a to naprawdę istotna różnica, wypić 5 ml czy 2,5 ml paskudztwa ;))) Kończę na dziś moje wywody, a następnym razem będzie coś o lekach dla dorosłych, bo coś za wiele o lekarstwach dla dzieci ostatnio się rozpisałam, a monotonii na blogu być nie może. ;) Warto również przeczytać:
Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w 1. roku życia są ograniczone. Dawkowanie w leczeniu zapalenia gardła wywołanego przez Streptococcus pyogenes stanowi wyjątek. Wykazano, że w tym wskazaniu azytromycyna była skuteczna u dzieci podawana w dawce pojedynczej 10 mg/kg mc. lub 20 mg/kg mc. przez 3 dni.
Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Do stosowania ogólnego. Preparat zawiera substancję klarytromycyna Lek dostępny na receptę Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji Klabax 250 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej; 50 mg/ml; 100 ml Ranbaxy 52,15 zł 26,08 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji Klabax 250 mg/5 ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej; 50 mg/ml; 60 ml Ranbaxy 32,47 zł 16,24 zł Cena po refundacji lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r. Co zawiera i jak działa Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Substancją czynną preparatu jest klarytromycyna, antybiotyk z grupy makrolidów, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Mechanizm działania klarytromycyny, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Zablokowanie rybosomów uniemożliwia wzrost i namnażanie się bakterii. Klarytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. W niektórych zakażeniach wykazuje lepsze właściwości przeciwbakteryjne niż erytromycyna. Po podaniu doustnym klarytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek (nie osiąga istotnego stężenia w płynie mózgowo rdzeniowym). Stężenie w tkankach jest zwykle kilka razy większe niż w surowicy. Oprócz leczenia zakażeń dróg oddechowych czy skóry, klarytromycyna stosowana w skojarzeniu z innymi lekami odgrywa dużą rolę w leczeniu zakażeń wywołanych przez mykobakterie (prątki, w tym prątki nietypowe). Kiedy stosować Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Preparat jest wskazany do stosowania u dzieci po ukończeniu 6. miesiąca życia do 12. roku życia w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę: • zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła, zapalenie zatok) • zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc) • ostre zapalenie ucha środkowego • zakażenia skóry i tkanki podskórnej (np. zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża). Kiedy nie stosować preparatu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe. W okresie leczenia klarytromycyną przeciwwskazane jest stosowanie któregokolwiek z następujących leków: astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna, alkaloidy sporyszu (ergotamina lub dihydroergotamina), midazolam (postacie doustne), statyny (lowastatyna lub simwastatyna), kolchicyna, tikagrelor, ranolazyna. Nie stosować u osób, u których w przeszłości występowało: • wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub nabyte) • komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym typu torsade de pointes. Nie stosować u chorych: • z hipokaliemią (ryzyko wydłużenia odstępu QT) • z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Należy zachować ostrożność stosując preparat: • u osób z niewydolnością wątroby • u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek • u osób z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w razie współistnienia umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zaburzeń czynności wątroby, w tym zapalenia i ciężkiej niewydolności wątroby, zwłaszcza u osób z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób stosujących równolegle inne leki o działaniu hepatotoksycznym. Możliwe znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią objawy choroby wątroby, takie jak np. brak apetytu, jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd, bóle brzucha lub nudności i wymioty. Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia składu prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne. Równoległe stosowanie klarytromycyny i kolchicyny może prowadzić do nasilenia toksycznego działania kolchicyny i niekiedy prowadzić do zgonu, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek. Równoległe stosowanie klarytromycyny i kolchicyny jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z klarytromycyną stosowane są pochodne benzodiazepiny, takie jak triazolam lub midazolam, w postaci do podawania dożylnego lub na błonę śluzową jamy ustnej. Należy zachować ostrożność, ponieważ leczenie antybiotykami makrolidowymi może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Nie można wykluczyć takiego działania preparatu, zwłaszcza u chorych z czynnikami ryzyka. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku występowania takich czynników ryzyka jak: zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu, zaburzenia elektrolitowe, takie jak np. zmniejszenie stężenia magnezu. Nie należy stosować preparatu, jeżeli u chorego: • występuje lub występował w przeszłości wydłużony odstęp QT w zapisie EKG • w przeszłości występowały komorowe zaburzenia rytmu serca • jeśli chory przyjmuje leki powodujące wydłużenie odstępu QT, w tym np. astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna • występuje hipokaliemia. W związku z narastającą opornością bakterii na antybiotyki makrolidowe, przed zastosowaniem preparatu w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc, a także w leczeniu zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu lekkim lub umiarkowanym, lekarz zaleci wykonanie badania wrażliwości bakterii lub zaleci stosowanie antybiotyku z innej grupy farmakologicznej. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc klarytromycynę stosuje się w skojarzeniu z dodatkowymi antybiotykami. Zakażenia skóry i tkanek miękkich mogą być wywołane przez drobnoustroje oporne na antybiotyki makrolidowe. Z tego powodu, przed rozpoczęciem leczenia, należy wykonać testy wrażliwości bakterii na antybiotyki. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych lub ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka czy reakcja na leki z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli wystąpią pierwsze zmiany skórne, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania preparatu i wdrożenie właściwego leczenia. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle z klarytromycyną stosowane są leki, które wpływają na aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450, lub są przez ten enzym metabolizowane (w tym niektóre leki z grupy statyn). Stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub simwastatyną jest przeciwwskazane, a stosowanie z innymi statynami wymaga zachowania ostrożności, ze względu na ryzyko wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych. Należy zgłaszać lekarzowi wszelkie nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania mięśni, w tym ból, osłabienie, obrzęk czy nadmierną wrażliwość na dotyk. Równoległe stosowanie preparatu i insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, może prowadzić do znaczącej hipoglikemii; należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Równoległe stosowanie klarytromycyny i warfaryny zwiększa ryzyko ciężkiego krwotoku lub zaburzeń parametrów krzepnięcia krwi (zwiększenie wartości współczynnika INR, wydłużenie czasu protrombinowego). Podczas leczenia skojarzonego należy często kontrolować te parametry. Należy zachować ostrożność podczas stosowania klarytromycyny i innych leków o działaniu ototoksycznym (uszkadzającym słuch), zwłaszcza antybiotyków aminoglikozydowych. Jeżeli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika, należy skonsultować się z lekarzem i wykonać odpowiednie badania kontrolne. Stosowanie klarytromycyny w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori może spowodować wyodrębnienie się drobnoustrojów opornych na antybiotyk. Bakterie oporne na klarytromycynę mogą również być oporne na inne antybiotyki makrolidowe, linkomycynę i klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: • preparat zawiera sacharozę; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu; • informacja dla chorych na fenyloketonurię: preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy wziąć pod uwagę, że preparat może powodować np. zawroty głowy, stany splątania, dezorientację i inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Dawkowanie preparatu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Preparat ma postać granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. U dzieci do 12. roku życia zalecana dawka wynosi 7,5 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę (co 12 godzin). Dawka maksymalna 500 mg 2 razy na dobę. Leczenie trwa zwykle 5–10 dni. Dawkowanie u dzieci w zależności od masy ciała: • dzieci o masie ciała mniejszej niż 8 kg: 7,5 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę; • dzieci o masie ciała większej niż 8 kg: masa ciała 8–11 kg – 62,5 mg 2 razy na dobę, masa ciała 12–19 kg – 125 mg 2 razy na dobę, masa ciała 20–29 kg – 187,5 mg 2 razy na dobę, masa ciała 30–40 kg – 250 mg 2 razy na dobę. U dzieci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (zwykle lekarz zaleci zmniejszenie dawki o połowę). W tej grupie chorych nie należy stosować leku dłużej niż przez 14 dni. Nie stosować u dzieci z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek. Sposób podawania: Preparat w postaci granulatu do przygotowania zawiesiny przeznaczony jest do stosowania doustnego. Granulat należy wymieszać z odpowiednią ilością (uzupełnić wodą poniżej zaznaczonej na butelce kreski) przegotowanej, chłodnej wody i wstrząsnąć energicznie butelkę w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Po opadnięciu piany uzupełnić wodą do zaznaczonej kreski. Przygotowaną zawiesinę można przyjmować niezależnie od posiłku. Można przyjmować z mlekiem. Każdorazowo przed użyciem butelkę należy wstrząsnąć. Zawiesinę należy odmierzać za pomocą dołączonej do opakowania strzykawki lub łyżeczki miarowej. Strzykawka umożliwia dokładniejsze odmierzenie małej objętości. Czy można stosować Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w okresie ciąży i karmienia piersią? W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, chyba że lekarz, po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka, uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie karmienia piersią. Klarytromycyna przenika do mleka matki. Czy mogę stosować równolegle inne preparaty? Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z którymkolwiek z następujących leków: • astemizol, cisapryd, pimozyd, terfenadyna; możliwe wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG i wystąpienie zaburzeń rytmu serca, w tym wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń typu torsades de pointes • alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina); możliwe zatrucie alkaloidami sporyszu: skurcz naczyń, niedokrwienie kończyn i innych tkanek, w tym ośrodkowego układu nerwowego • pochodne benzodiazepiny (midazolam, triazolam) przyjmowane doustnie • statyny (np. lowastatyna, simwastatyna, inne statyny metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450); ryzyko wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych (stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub simwastatyną jest przeciwwskazane, a stosowanie z innymi statynami wymaga zachowania ostrożności; należy zgłaszać lekarzowi wszelkie nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania mięśni, w tym ból, osłabienie, obrzęk czy nadmierną wrażliwość na dotyk) • kolchicyna; preparat może powodować zwiększenie stężenia i nasilenie działań toksycznych stosowanej równolegle kolchicyny • tikagrelor • ranolazyna. Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków: • leki zwiększające aktywność izoenzymu 3A cytochromu P450 takie jak: ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, preparaty dziurawca, efawirenz, newirapina; leki te mogą powodować zmniejszenie stężenia klarytromycyny we krwi i zmniejszenie skuteczności jej działania; konieczne może być dostosowanie dawkowania klarytromycyny przez lekarza; klarytromycyna może powodować zmiany stężenia wymienionych leków • etrawiryna; możliwa zmiana skuteczności działania klarytromycyny • inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, atazanawir, nelfinawir, sakwinawir; inhibitory proteazy mogą hamować metabolizm klarytromycyny i powodować zwiększenie jej stężenia we krwi - zmiana dawkowania klarytromycyny jest niezbędna u chorych z zaburzeniami czynności nerek; klarytromycyna może powodować zwiększenie stężenia inhibitorów proteazy w osoczu; nie należy równolegle z inhibitorami proteazy stosować klarytromycyny w dawce większej niż 1000 mg na dobę • leki przeciwarytmiczne, takie jak dizopiramid, chinidyna; w przypadku ich stosowania konieczny jest ścisły nadzór lekarski i monitorowanie odstępu QT w zapisie EKG oraz stężenia leków przeciwarytmicznych; możliwe także wystąpienie hipoglikemii, dlatego należy kontrolować stężenie glukozy we krwi • doustne leki przeciwcukrzycowe (repaglinid, nateglinid) lub insulina; zwiększa się ryzyko wystąpienia hipoglikemii – zaleca się uważne kontrolowanie stężenia glukozy • leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A cytochromu P450, ponieważ klarytromycyna hamuje aktywność tego izoenzymu i może wpływać na zwiększenie stężeń tych leków, nasilenie ich działania i działań niepożądanych; zaleca się monitorowanie stężeń leków z tej grupy (wiadomo, że następujące leki są metabolizowane przez izoenzym 3A cytochromu P450: alprazolam, astemizol, cylostazol, cisapryd, cyklosporyna, dizopiramid, alkaloidy sporyszu (np. ergotamina), karbamazepina, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, omeprazol, doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), kwetiapina i inne atypowe leki przeciwpsychotyczne, pimozyd, chinidyna, ryfabutyna, sildenafil, tadalafil, wardenafil, simwastatyna, takrolimus, terfenadyna, triazolam, winblastyna) • omeprazol; klarytromycyna może powodować zwiększenie stężenia omeprazolu we krwi • sildenafil, tadalafil, wardenafil; lekarz rozważy zmniejszenie dawkowania tych leków, ponieważ klarytromycyna hamuje ich metabolizm i może powodować zwiększenie ich stężenia • teofilina, karbamazepina, fenytoina, walproinian; lekarz rozważy zmianę dawkowania tych leków, ponieważ klarytromycyna wpływa na ich metabolizm i na zmianę ich stężenia; zaleca się oznaczanie stężenia wymienionych leków, jeśli stosowane są z klarytromycyną • tolterodyna; u predysponowanych genetycznie chorych konieczne zmniejszenie dawkowania tolterodyny ze względu na zahamowanie jej metabolizmu przez klarytromycynę • pochodne benzodiazepiny (midazolam, triazolam, alprazolam) podawane dożylnie lub na błonę śluzową jamy ustnej; konieczna jest ścisła obserwacja chorego i dostosowanie dawkowania; należy kontrolować czy u chorego nie wystąpiło nasilone działanie na ośrodkowy układ nerwowy (senność, zaburzenia świadomości i inne); równoległe stosowanie klarytromycyny i wymienionych pochodnych benzodiazepiny podawanych doustnie jest przeciwwskazane • digoksyna; możliwe zwiększenie stężenia digoksyny w surowicy krwi i wystąpienie klinicznych objawów zatrucia digoksyną, w tym zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca; należy monitorować stężenie digoksyny w surowicy • zydowudyna; klarytromycyna może powodować zmniejszenie stężenia zydowudyny podawanej doustnie; należy zachować co najmniej 4 godzinny odstęp czasowy pomiędzy podaniami tych leków • itrakonazol; itrakonazol hamuje aktywność izoenzymu 3A cytochromu P450 i może wpływać na metabolizm klarytromycyny a klarytromycyna może wpływać na metabolizm itrakonazolu; leki te wzajemnie wpływają na swój metabolizm i stężenie w osoczu, co może wymagać zmiany dawkowania; należy obserwować czy u chorego nie występują objawy nasilenia działania farmakologicznego • flukonazol; flukonazol wpływa na zwiększenie stężenia klarytromycyny, zwykle modyfikacja dawkowania nie jest konieczna • antagoniści wapnia, w tym werapamil, amlodypina, diltiazem; stężenie klarytromycyny i antagonistów wapnia może się zwiększyć i może wystąpić niedociśnienie tętnicze, bradykardia i kwasica mleczanowa • warfaryna; równoległe stosowanie klarytromycyny i warfaryny zwiększa ryzyko ciężkiego krwotoku lub zaburzeń parametrów krzepnięcia krwi (zwiększenie wartości współczynnika INR, wydłużenie czasu protrombinowego); należy często kontrolować te parametry • leki o działaniu ototoksycznym (uszkadzającym słuch), zwłaszcza antybiotyki aminoglikozydowe; jeżeli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu narządu słuchu lub błędnika (np. szumy uszne i/lub pogorszenie słuchu), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Klabax 250 mg/5 ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej? Jak każdy lek, również Klabax 125 mg/5 ml, -250 mg/5 ml może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej możliwe: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wzdęcia i zaburzenia smaku. Często: bezsenność, ból głowy, zaburzenia smaku, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, nadmierna potliwość. Niezbyt często: nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych żołądka i jelit, zapalenie pochwy), nadpłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), eozynofilia, zmniejszenie łaknienia, jadłowstręt, niepokój, nerwowość, zawroty głowy, senność, drżenia, niedosłuch, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, uczucie kołatania serca, krwawienie z nosa, choroba refluksowa przełyku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, suchość w jamie ustnej, odbijanie, zaparcia, ból odbytu, zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza), reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, wykwity skórne, świąd, skurcze i bóle mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, uczucie rozbicia, gorączka, astenia, ból w klatce piersiowej, zmęczenie. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (objawiające się biegunką), róża, agranulocytoza, małopłytkowość, koszmary senne, stany splątania, zaburzenia orientacji, omamy, psychozy, depersonalizacja, mania, drgawki, węch opaczny, utrata węchu, parestezje, głuchota, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, migotanie komór, przebarwienie zębów możliwe do oczyszczenia przez stomatologa, ostre zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, żółtaczka miąższowa, miopatia, rabdomioliza, niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, nieprawidłowa barwa moczu, krwotok, zaburzenia parametrów krzepnięcia krwi (wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększenie wartości współczynnika INR), obrzęk naczynioruchowy (możliwy utrudniający oddychanie obrzęk ust, języka, gardła i krtani), reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Przeczytaj też artykuły Angina Nieżyt nosa Ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych u dzieci Zapalenie płuc Inne preparaty na rynku polskim zawierające klarytromycyna Apiclar (tabletki powlekane) Clarithromycin Adamed (proszek do sporządzania roztworu do infuzji) Fromilid 250 (tabletki powlekane) Fromilid 500 (tabletki powlekane) Fromilid Uno (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) Klabax (tabletki powlekane) Klabax 125 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klabax EC (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klabion Uno (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu) Klabiotic (tabletki powlekane) Klacid (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Klacid (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji) Klacid (tabletki powlekane) Klacid Uno (tabletki o modyfikowanym uwalnianiu) Klarmin (tabletki powlekane) Lekoklar (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Lekoklar forte (tabletki powlekane) Lekoklar mite (tabletki powlekane) Taclar (proszek do sporządzania roztworu do infuzji) Taclar (tabletki powlekane)Dość duże zapotrzebowanie na rodziców cieszylek "Klarytromycyna" w granulkach. Jest to dość silny antybiotyk, który pomaga radzić sobie z wieloma chorobami. To prawda, że konieczne jest używanie go tylko pod nadzorem specjalisty. Zawieszenie klarytromycyny przez dzieci jest w sprzedaży pod nazwą "Clacid". To kurs dla rodziców, którzy szukają rzetelnej wiedzy o antybiotykoterapii. Podczas kursu w jasny i praktyczny sposób wyjaśniam, czym są antybiotyki, jak działają i kiedy są właściwie stosowane. Wszystko po to, byś jako rodzic wiedział, jak właściwie je podawać, by leczenie antybiotykiem było skuteczne i obarczone jak najmniejszym ryzykiem działań niepożądanych. Po przerobieniu kursu zyskasz wiedzę, która pozwoli Ci świadomie zadawać pytania u lekarza, aby uniknąć niejasności i rozumieć czym są i jak działają antybiotyki.
